Życie z NFZ czyli cena powrotu do skompromitowanej centralizacji

Moim zdaniem, zastąpienie pierwotnego projektu Regionalnych Kas Chorych poprzez utworzenie scentralizowanego tworu, jakim jest NFZ było jedną, wielką pomyłką. I autorzy tego pomysłu już nigdy nie będą się cieszyć moją sympatią.
Wprawdzie działalność tej instytucji obserwuję tylko z pozycji pacjenta, ale kiedy słyszę o limitach, o nadwykonaniach, to mi się nóż w kieszeni otwiera.  Bo czy dany szpital bądź przychodnia wykonuje więcej zabiegów, niż wymaga tego w danym momencie miejscowe środowisko? Co czuje pacjent, kiedy w drugiej połowie roku, a zwłaszcza w ostatnim kwartale, kiedy chcąc zapisać się na określone badanie, słyszy, że zapisy są dopiero na przyszły rok? A to i tak jest ten "lepszy" wariant, bo co mają powiedzieć ci, którzy mają przed sobą kilka lat czekania? Ech...

Życie z utrudnieniami czyli niepełnosprawni są wśród nas.

Niestety nie wszystkim ludziom życie przebiega bez przeszkód. Czasami  bywają one czasowe, ale nierzadko okazują się stałe i trzeba się z nimi  zmagać przez cały czas.

Wtedy każdego dnia odczuwamy, że nasza egzystencja jest niełatwa lub utrudniona. Może być to powodowane różnymi przyczynami: społecznymi, psychicznymi czy fizycznymi. W mniejszym lub większym stopniu.

Często wówczas obudowywujemy się względem bliźnich murem niedostępności, odgradzamy się od innych ludzi.

Dotyczy to zwłaszcza niektórych środowisk. Niestety, w dość dużym stopniu chociażby osób niepełnosprawnych.